Hüznün adamıydın sen,
Akşam geceye kavuşurken..
Ağır adımlarla.
Usuldan gelirdin..
Yaşama sevinçlerini yoklamaya.
Neydi o karası gözlerindeki hüzün,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Kuş dahi vakitsiz uçmaz yuvadan..
Diyor ozan…
Lakin …
Sorgulamaya yetmiyor gücüm
Bu yeter bana,kutlarım..
Selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta