Hüznün adamıydın sen,
Akşam geceye kavuşurken..
Ağır adımlarla.
Usuldan gelirdin..
Yaşama sevinçlerini yoklamaya.
Neydi o karası gözlerindeki hüzün,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Kuş dahi vakitsiz uçmaz yuvadan..
Diyor ozan…
Lakin …
Sorgulamaya yetmiyor gücüm
Bu yeter bana,kutlarım..
Selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta