Hüznün adamıydın sen,
Akşam geceye kavuşurken..
Ağır adımlarla.
Usuldan gelirdin..
Yaşama sevinçlerini yoklamaya.
Neydi o karası gözlerindeki hüzün,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kuş dahi vakitsiz uçmaz yuvadan..
Diyor ozan…
Lakin …
Sorgulamaya yetmiyor gücüm
Bu yeter bana,kutlarım..
Selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta