Hüznün adamıydın sen,
Akşam geceye kavuşurken..
Ağır adımlarla.
Usuldan gelirdin..
Yaşama sevinçlerini yoklamaya.
Neydi o karası gözlerindeki hüzün,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Kuş dahi vakitsiz uçmaz yuvadan..
Diyor ozan…
Lakin …
Sorgulamaya yetmiyor gücüm
Bu yeter bana,kutlarım..
Selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta