En cilalısından rugan ayakkabımız en ütülüsünden lacivert takım elbisemiz olmadı
Ayağımızı yerden kesen arabamız banka hesaplarında nasıl olsa var deyip günlük harcadığımız paramız olmadı... Belkide bu nedenlerden dolayı yalnız kaldık... Dünyaya tamah etmedik... Aşkı sonsuz bilip yalnızlığı yük ettik ruhumuza... Olmayanlara şükredip Rabbimize, karnımız tok olduğunda elhamdülillah diyenlerden olduk... En büyük zenginliktir sağlık deyip her nefeste hamd ettik Allaha... Bizi iyi kalbimizden ötürü sevenlere sayanlara her zaman selam eden olduk... Gönül kazanmanın dünya malı kazanmaktan daha çok kazandırdığını tecrübe ettik... Vicdan rahatlığını yaşadık azaptan muaf olduk... Ömürlük değil ahiretlik bir sevdiğimiz olmasada kalbi tertemiz güzel insanlara kalbimizde köşk yaptık... Ama aşka olan imanımızı öldürmedik... Aşk sevaptır zaten kirli kalplerde bulunmaz dedik... Selam ile...
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta