gitti, içimde bir martının kanat kırılması
(d) üşüyorum ekim’siz bir yaprağım şimdi
şuracığıma damlar sarı bir şey, ressamın fırçasından
gözlerimde asılı kalır boş tuvaller
du(ya) r (b) öyle gönül dili, kifayetsiz
saldırır da büyür
sevdanın memelerine hüzün serenatları
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta