Derlerki sürgünmüş yozgatta insanlar
Onun için mahsun bakarmış çocuklar
Elleri ayakları ve rüyaları küçükmüş
Ve onun için sessiz akarmış gözyaşları
İnsanların boyunları bükükmüş
Ve derlerki yozgatta insanlar
Başka yerde doğmadığı için suçluymuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



