İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
sadece komşuya değil. ana babaya da aynı muameleyi yapıyor şimdiki nesil. sağlığında arayıp sormadıkları atalarının cenazesine koşarak gidiyorlar.kaleminize sağlık.
Yaşarken yapamadıklarımızı öldükten sonra yapmaya kalkanlara kızıyorum. Bunu samimiyetsizlik olarak görüyorum.
Bir insan için dua ederken önce '' yarabbim vicdan ver'' diyorum. İşte bu gerçekten çok önemli..Vicdanlı insan, kuldan utanan insan her zaman değerlidir.Her zaman mutlaka en adil olanı yapmaya çalışır..
Bu güzel paylaşımınızı çok değerli buluyorum.
Okuduğum için mutluyum.
Yüreğinize güç diyorum ve kaleminize.
Neyi kaybedersek o kıymetlenir bilirsiniz. ağaç kesilince yeri belli olur insan ölünce değeri belli olur....ondandır demekki ölüye diriden daHA ÇOK DEĞER VERİŞİMİZ..... anlamlı bir yazıydı sayın ÖNAÇAN teşekkürler size.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta