hüznü yaşamak eksiltiyormuş insanı...
yaşadıkça hüznü benliğinden sıyrılıyormuş insan...
öyle bir hüzün bu bendeki...
benliğimden ayrılırken usul usul
yüreğim ve aşkım doğru orantılı büyür...
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta