hüznü yaşamak eksiltiyormuş insanı...
yaşadıkça hüznü benliğinden sıyrılıyormuş insan...
öyle bir hüzün bu bendeki...
benliğimden ayrılırken usul usul
yüreğim ve aşkım doğru orantılı büyür...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta