Hani derler ya.! Yaşamayan bilmez. Cidden yaşamayan bilmez arkadaş.
Üzülmezmiyim ben de, benim kalbim ne demir nede taş.
Zannetme ki, gözümdem akan sadece iki damla yaş.
Üzerimdeki bu ağır yük çökertti beni yıkılıyorum yavaş yavaş.
Neden bu hüzün? Benim de mutlu olmaya hakkım yok mu arkadaş...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta