gece değildir sadece insanı düşündüren
güneş,aydınlık,küçük bir uğultu yada devasa bir karmaşa
yeter bütün kelimelere anlam yükleyip hüzünlenmeye…
eskiye dair bir şarkı,
tanıdık bir yüz,
egzosu patlak bir araba,
cızırtılı yarım yamalak bir okul zili,
çevirmeli bir telefon,
sokakta beş dakikası bir milyona miden bulanana kadar üst üste bindiğin dönme dolap,
mahalle arasında ‘çıkmaz yol abi ‘diye bağırdığın yolun artık çıkar oluşu,
sokaktan geçen zerzevatçı,
iş dönüşü sokakta ayağına gelen bir top…
herşey ama herşey yeter can verip geçmişe hüzünlenmeye…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta