Düşünürken, düşünmemeyi öğrendim;
Acıyı her tattığımda, ümitsizliği,
Fedakarlıkta, kahpeliğin kitabını.
Zenginliğin saltanatıyla solup,
Fakirlerin umuduyla yeşermeyi;
Görünmeyenleri kıskandığım kadar,
Görünen düşmanlarımı özledim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta