Düşünürken, düşünmemeyi öğrendim;
Acıyı her tattığımda, ümitsizliği,
Fedakarlıkta, kahpeliğin kitabını.
Zenginliğin saltanatıyla solup,
Fakirlerin umuduyla yeşermeyi;
Görünmeyenleri kıskandığım kadar,
Görünen düşmanlarımı özledim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta