İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
ruhun derinlerinde, hüzne yer ayırmak gezel şiirler yazmaya vesile olur. kutlarım.
Mavi, mavi coşmadan
Çalkalanmadan, çıldırmadan
Sığınırım, önce sana
Ey hüzün!
yüreğinize sağlık...
nefis çalışmaydı...
kutluyorum...
Şiir çok güzeldi.. Ama niye hüzne sığınıyoruz ki?
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta