Bir çıksak güneşe
Bir kurtulabilsek;
Sığındığımız konağından...
Boğulacak kendi gölgesinde zaman.
(08.01.2007 İzmir)
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




hüzün gölüme küçük bir taş fırlattım...halkalarında sen/ yansımasında benim yüzüm saklıydı...Metin bey şiiriniz çok güzeldi...tebrikler..bende hissettiklerimi paylaşmaya çalıştım..selam,saygı ve sevgilerimle...
ağaç...güzel bir besletme...kendimizin büyüttüğü yada bitirdiği...
yine güzel bir imza...tebrikler Metin bey...
Türk şiirinin , Türk coğrafyasının varlık şartlarından birisidir hüzün..
O kadar alıştık ki, o olmasa kendi tanımımızdan ,kimliğimizden önemli ölçüde bir şeyler eksilecek sanki..
hüznün boğuluşu duygusuyla hüzünlenerek ayrılıyorum şiirden..
o hüzün ağacı ki gövdesinde ne acılar saklı tebrikler dost bam teli
hüzün kocaman bir ağaç... yüreğimizde beslenen...
Metin dostun dizelerini sevgiler , tebriklerim...
Çok derin anlamlı ve sadece kutluyorum sizi.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta