Bir çıksak güneşe
Bir kurtulabilsek;
Sığındığımız konağından...
Boğulacak kendi gölgesinde zaman.
(08.01.2007 İzmir)
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




hüzün gölüme küçük bir taş fırlattım...halkalarında sen/ yansımasında benim yüzüm saklıydı...Metin bey şiiriniz çok güzeldi...tebrikler..bende hissettiklerimi paylaşmaya çalıştım..selam,saygı ve sevgilerimle...
ağaç...güzel bir besletme...kendimizin büyüttüğü yada bitirdiği...
yine güzel bir imza...tebrikler Metin bey...
Türk şiirinin , Türk coğrafyasının varlık şartlarından birisidir hüzün..
O kadar alıştık ki, o olmasa kendi tanımımızdan ,kimliğimizden önemli ölçüde bir şeyler eksilecek sanki..
hüznün boğuluşu duygusuyla hüzünlenerek ayrılıyorum şiirden..
o hüzün ağacı ki gövdesinde ne acılar saklı tebrikler dost bam teli
hüzün kocaman bir ağaç... yüreğimizde beslenen...
Metin dostun dizelerini sevgiler , tebriklerim...
Çok derin anlamlı ve sadece kutluyorum sizi.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta