Geçmişe yolculuklarımız çok mu erken yoksa?
Ve bazen geleceğe...
Erken mi hayat savaşımız?
Küçük şeylerde coşuşumuz?
Bırakışımız en ufak kaybedişlerde?
Vedalaşmak için sevdiklerimizle?
Daha kötüsü sevgilimizle...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta