Hüzün çöktü gökyüzüne ve bana...
Vangölü'nün koyu maviliğinden,
Erek dağının yüceliğine değin
Tutsaklık işledi beynime
Bağırmak istesen, martılar ulaştırır sesini,
Umutlarını tüketir, özgürlüğe kavuşmak
Nafile bir umut...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta