hüzün,
hep hüzün,
gülmedi yüzüm..
ne baharım oldu,
ne bayramlarım.
ne sevgilim vardı,
ne de bir gülüm.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




hüzün,
hep hüzün,
gülmedi yüzüm..
ne baharım oldu
hüzünlerimiz olmasa bu kadar tatlı şiirler ortaya çıkarmıydı
İnsanın vazgeçemediği bir kavram 'hüzün'... hüzünlendikçe yaşamı daha iyi kavrıyor insan ...ve her şeyin kıymetini daha bir iyi anlıyor...
ve
birini tanıdım.
kimselerin tanımadığı.
birini sevdim,
sevdiğim kadar sevemiyeceği
hiç kimsenin….
Sn Kaya
Hüzün ve büyüyen bir sevda kaleminizden çok güzel dile gelmiş kutluyorum.sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta