hüzün,
hep hüzün,
gülmedi yüzüm..
ne baharım oldu,
ne bayramlarım.
ne sevgilim vardı,
ne de bir gülüm.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




hüzün,
hep hüzün,
gülmedi yüzüm..
ne baharım oldu
hüzünlerimiz olmasa bu kadar tatlı şiirler ortaya çıkarmıydı
İnsanın vazgeçemediği bir kavram 'hüzün'... hüzünlendikçe yaşamı daha iyi kavrıyor insan ...ve her şeyin kıymetini daha bir iyi anlıyor...
ve
birini tanıdım.
kimselerin tanımadığı.
birini sevdim,
sevdiğim kadar sevemiyeceği
hiç kimsenin….
Sn Kaya
Hüzün ve büyüyen bir sevda kaleminizden çok güzel dile gelmiş kutluyorum.sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta