20.06.1996 Kayseri
Tabiatın kucağına düşmüş bir gül,
Solmuş yaprakları ardında bırakırken,
Gözyaşları süzülürken toprağa,
Gökyüzü kara bulutlarla kaplanır.
Rüzgar, hüzün dolu bir melodiyle eser,
Ağaçlar döker yapraklarını bir bir,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta