Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hüzün ne çok yakışır şiire..tıpkı aşk gibi,neşe gibi..aşkın hüznünü diğer sevinçlere değişmeyen kişidir aşık , onu güzel söyleyen de şair ,Sırma Mersin gibi, tıpkı...vahdet nafiz aksu
Çok hoş..kutlarım.
Yer gök hüzün
Ve bir aşk öyküsünün;
Sararmış sayfaları....
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta