Bir demli çay doldurup kendine,
Çıkıp balkona,
Yayılıp balkondaki en geniş sandalye’ye,
Bir yudum alıp çayından,
Damağındaki buruk tadı hissedip,
Düşündün mü geçmişteki hüzünleri,
Hani yendikçe acısının dilde bıraktığı,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta