Hüznün Öyküsü
Çeşme’de ebruli bir sabah başlıyor,
Tıpkı bizler gibi yaşlanıyor ayrılıklar.
Zemheri soğuklarda içimi ısıtırdı nefesin,
Güvercin kanadına yazdım adını bilmezsin.
Ben sensiz, sen bensiz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta