Boynu bükük, gülleri
Ağlar durur içimde, ben ağlarım
Küser ağaçlar kopar dalından
Kalmaz bahçemde ne çiçek ne gülün
Kararır üzerime bulutlar
Hüzün kaplar içime birden
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Hüzün damlacıkları yansımış dizelere...
Kaleminiz daim olsun.
Saygıyla/ Ayşe
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta