Geceye güllerin uslanmayan çığlıkları yaslanmakta
Gurbetimde yaşattığım kırlangıçların nefesleri de
Daha kanmadan ardımda kalan küllerin sıcaklığına
Kül rengi güllerin kızıllığında uslanmadı kalbim de....
Kalbim!
Yağmuruna vurgun bir ateşe tutkun!
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Huznumuzle akran dusler... Aslinda insan acilariyla ayni yastadir, ya da insan aci cektikce buyur ve guzel bir soz 'agac topraga aci verdikce buyurmus'. Kalbimizi herzaman deniz fenerinin isingindan med-cezirlere kosuyor, kendini yaralamadan, yarilmadan duramiyor. Kiyilar butun mektuplari tasiyor usulca, herseyden haberleri var dalgalarin. En cok onlar acitiyor kiyilarini. Kiyi olmak her dalgaya! Mumkun mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta