Geceye güllerin uslanmayan çığlıkları yaslanmakta
Gurbetimde yaşattığım kırlangıçların nefesleri de
Daha kanmadan ardımda kalan küllerin sıcaklığına
Kül rengi güllerin kızıllığında uslanmadı kalbim de....
Kalbim!
Yağmuruna vurgun bir ateşe tutkun!
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Huznumuzle akran dusler... Aslinda insan acilariyla ayni yastadir, ya da insan aci cektikce buyur ve guzel bir soz 'agac topraga aci verdikce buyurmus'. Kalbimizi herzaman deniz fenerinin isingindan med-cezirlere kosuyor, kendini yaralamadan, yarilmadan duramiyor. Kiyilar butun mektuplari tasiyor usulca, herseyden haberleri var dalgalarin. En cok onlar acitiyor kiyilarini. Kiyi olmak her dalgaya! Mumkun mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta