Hüznüm donar kelamın sinesinde,
dökülür burçlarımdan tuz buz ufuklarıma...
Aylinlerle bezer şakaklarımı kalem tualde,
ak saçımdan süzülür umudum damlalarla.
Poyrazlar çekilir koynundan denizimin ,
meltemler sürür beni yüzüstü düş baharıma.
Yayılır kokusu pervane kanadında sevdanın,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta