hasretin rengi yok bu şehirde
paslı ve soğuk bir demiri katık yapmak gibi herşey
otobüslerin duraklarını unutup
hep aynı iç çekişlerle yol alması gibi
bir çarşı yalnızlığı şimdi üzerimde taşıdığım
sokaklarda başka bir kahverengi uğultu
başka bir ölüm tuhaflığı sığıntı parklarda
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta