Hüzn-ü Gece
Gece, yavaşça çöker omuzlarıma,
adı konmamış bir yorgunluk gibi.
Sokaklar susar, pencereler unutur,
kalbim hatırlamaktan vazgeçemez seni.
Ay, kırık bir ayna gibi gökte,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta