Hüzn-ü Gece
Gece, yavaşça çöker omuzlarıma,
adı konmamış bir yorgunluk gibi.
Sokaklar susar, pencereler unutur,
kalbim hatırlamaktan vazgeçemez seni.
Ay, kırık bir ayna gibi gökte,
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta