Hüzn-ü Gece
Gece, yavaşça çöker omuzlarıma,
adı konmamış bir yorgunluk gibi.
Sokaklar susar, pencereler unutur,
kalbim hatırlamaktan vazgeçemez seni.
Ay, kırık bir ayna gibi gökte,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta