Rahmet yağıyor göklerden,
Mevsimlerden hüzn-ü aşk…
Ayrılık kokusu sarıyor her yanımı,
Demirin tavında dövdüğüm o gönlüm,
Şimdi karlı bir dağ.
Bilmem,bilmem kaç kez kanar daha?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgi umutsa sevgiliye,
Aşk berzaman acı.
Dalından yeni koparılmış,
Taze bir meyve gibi,
Hep damaklarda kalır,
Unutulmaz, buruk tadı.
(İst-10/88)
Süper bir şiir, tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta