Sinirli ve huysuz bir veda bıraktın geride
Elim, yüzüm, gözüm, kokun
Ve aşkın ortasına kızıl bir çiçek kondurup karanlık atlarla gittin
Ben kalandım
Kartallar yüksek uçamadı bu gece
Karşımda deniz parçası
Dışımda karanlık içimde bir ağırlık
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta