Hikmetin başı; bil mehafetullah,
Huşulu gönülün, dilinde hikmet.
Hikmeti has kula, verir o Allah,
Huşusuz gönüller; kahhardan nikmet
Kim korkmaz haktan, uzak dur ondan
Umma bir hayır, böyle insandan,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta