Gecemde sendin, gündüzümde sen oldun,
Umutlarımı tükettin, gönlümde soldun,
Hayatım uğruna fedadır derken,
Ruhsuz çıktın, benim için, yaşarken öldün.
Öldürdün aşkımızı, sevdamızı öldürdün…
Sana olan sevgimi, hiç bir zaman bilmedin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta