Hüsn-i zan
Çocukluğundan kalma bir bakış vardı kadının gözlerinde!
Işık huzmeleri birbirini kovalıyordu..
Eğilmiş omzundaki meleğe bir şeyler söylüyor,
Melek ağlıyordu..
Bir tebessüm vardı yüzünde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çocuk kalan yanlarımızdır bizi biz yapan, güzel bakmamızı,
güzele bakmamızı sağlayan...
Güzel mısralardı... kaleminiz yüreğiniz var olsun Nimet hanım...
Esen Kalınız...
Sesi, güneş rüzgarlarına yol oluyordu...
Emeğine, yüreğine sağlık.
Suskunluğumu yorum olarak kabul ediniz.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta