Söyle o gözlere girmesin artık rüyalarıma
Bölmesin uykularımı gecenin bir vakti
Söyle bulutlandırmasın her defasında aydınlığımı
Söyle o gözlere yakamdan düşsün artık
Söyle işkence çekiyor satırlarım yokluğunda
Geldi içeriye baxdı
Dışarıdan istiydi otaxı
Yürüdü düşük omzundan çekedini çıxartdı
Gözleri qan çanağına dönmüşdü ağladı
Eski gözel xatıraları özüne saxladı
Oturanların üzüne baxmadı
Gözünde büyüdü zor günler niçin
Gaflet uykusunu bırak be pala
Zamanı harcadın neye kim için
Feleğin hükmünü sök at be pala
Meydanda düşmanın fırsat kolluyor
Sessizliği dinliyorum
Gece karanlıkta
Ölüm kadar ani
Bir huzursuzluk var içimde
Denizlerde geceler kadar sessiz
Gecenin ayazında üşüyorken ağaçlar
Yürüyordum yalnız elimde titreyen sigaram
Yollar meydan okuyorken adımlarıma
Hışırtılar can veriyordu dalgınlığıma
Bulutlar islam özgürlüğünü saçarken dağlara
Ordular düşmanları sürüklüyordu bataklıklara
Tekbirlerle fırtınalar estiren asker
İniyordu şimşek gibi kayalıklara
Nara atıyordu toplar tüfekler
Dolan ulduzlar altında
Gel mene ay urmu qızı
Aydan geceden üzülüp
Yetiş mene urmu qızı
Halqımızın gür sesini
Dört mevsim içinde kışa döndü ömrümüz
Ayazını, tipiyi, borasını görmüşüz
Hayatta ne rahat etmişiz ne de gülmüşüz
Sanki bir ömür içinde bin ömür yaşamışız
Dünyanın bilinmeyen belaları bendedir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!