Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sungurlu doğumluyum. Ankara'da kamuda görevlisi, evli 3 çocuk babasıyım. 'Kızıl tanyerleri dövüyor bedenimi.. Öğle vaktinin teri yoğuruyor. Akşamlar pişiriyor her günümü yarına. Hayat! Ne bu telaşın? Ben yaşadıkça sen azalıyorsun! ? Ömür tükenip, ölümsüzlüğe kapı açılınca. Beni cennetlik yap emi yaşadıklarım? Amin..' Her şeye güzel bakmayı seviyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!