Hüseyin Yanmaz Şiirleri - Şair Hüseyin Y ...

Adını anar
Mazilere dalarım
Benim kara kaşlı kara gözlüm
Neredesin sen nerede
Nasılda özledim seni

Bazen
İsyan edip
Bazen ağlasam da
Artık söz dinlemez oldu
Şu yaralı yüreğim

Hüseyin yanmazdır adım
Üzüldüm kahroldum sensiz kalmadı tadım
Seni aradım seni ızsız çöllerde
Elimde kaldı sensiz kırık bir sazım
Yar senin hasretinde nerelere gidem
İki büklüm oldum kaldım bu hayın çöllerde

Bugün on yedi kasım
Karardı yıllar önce dünyam
Ayırdı felek beni kardeşimde
Yıllarda geçse acı daha dün gibi
Yakıp duruyor yüreğimi

Erzincan tercan yaylacık köyünden
Çok çile çektim gurbet elinden
Bir lokma iyelim pirin elinden
Sen bize yardım et ya Doğan dede

Doğan dede türbesine gidelim

Gözlerim yağmurlu güneşi aratır
Acı sözlerin yüreğimi kanatır
Her gün akar sensiz gözyaşlarım
İlk bahar gelmiş diyorlar benim neyime

Bir birinde gizli yaralarım kanıyor

Dinlediğim şarkılar hüzün yığını
gözyaşımı akıttım sana ağlıyorum
yanaklardan süzülüyor hayallerim
sessizlik çökmüş hayın geceye

lal oldu dilim aklım oldu avare

Bu dünyada yaşarım yıllardır ben sensiz
Yaşadığım bu hayat sanki cehennemdir
Derdim çok ağır şimdi sana söyleyemem
Bir gün derdimi soran olmadı be kardaş,

İçimdeki özlemi anlatmak istedim

Eskiden ne güzeldi benim köyüm
Dağlar taşlar hep su doluydu
İnsanlık vardı komşuluk vardı
Köyüm sana ne oldu...

Sanki köyümü kuşlar götürdü

hayat beni deli ettin
hangi derde ben yanayım
içim dışım yara doldu
hangi birine ben yanayım

olmuşum ben deli divane