Bir kadının sadece güzelliğini değil, varlığını sevin diye okudum...
Saçlarını sevin,
Yanaklarını sevin.
Ağlıyorsa gözyaşlarını,
Gülüyorsa gamzelerini sevin.
Gölgene Bile Razıyım
Seni sevmek güzeldir.
Sana şiirler yazmak güzeldir.
Sana türküler yakmak güzeldir.
Simsiyah gecede,
Saçlarının siyahında uyumuşum.
Gözlerinin yeşiline bakarak uyanmışım..
Meğer gece senmişsin,
2025 Yılının Kelimesi Nasıl Bu Hale Geldik?
“Son bir mektup yazdım bugün ben sana, Hasretle ucunu yakıp gönderdim”diye şiir düştü karşıma.
İletişim çağındayız ama, bir mektubun ucunu yakarak, içimde buram buram tütüyorsun mesajını hiçbir şekilde veremiyoruz.
Hepimizin Tütmeyen Bir Yanı Var
Hepimizin içinde dumanı çıkmayan bir baca var.
Dışarıdan bakınca her şey normal görünüyor; iş, güç, hayat akıyor, günler geçiyor…
Bir müzik dinleyeyim dedim...
Bir anda saçlarının bir telini gönlüme bağladım.
Sonra anladım ki;
Bazı ezgiler kulaktan değil, kalpten dinlenirmiş.
Kerpiçten köy eviydi.
Dedem, ninem, babam, annem, kardeşlerim ve halalarım.
En az 15 kişi yaşayan 4 adalı bir evde doğdum.
Kitaplar yabancı dilde olunca çeviri olmadan okuyamıyoruz.
Günümüzde kitapların çeviriye ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum.
Çeviriye ihtiyacı olan insan.
Kalp kimseyi seçmez,
kendine yakını duyar.
Bazen bir çift gözde,
yılların özlemini bulur.
Çok üşüyordum galiba.
Kara lastik, gocuk varmı yok mu bilmem!
Çoraplar da, pantalonda yamalı!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!