Belki,rıhtımda şafak sürme gözleri,
Dörtnala kuşanma vaktidir.
Bir bahar ki,karşıda böyle kedersiz,
Tufandan sağ çıkarsak gideriz.
İnsanın içini içini çekiyor şu koca deniz.
İlk defa bu kadar yaklaşabildin bana.
En derin nefesini hissettirdin bana.
Düşünmeden teslim olmak vardı sana;
Ağladıklarım kadar, güldüklerim olmazsa.
Eteğine dolanmış köpeğe,
Bir parça kemik atmak gerek.
İstediği başka bir şey ise;
O köpeğe bir tekme atmak gerek.
Hak buyurduysa, neden korkulur aşktan.
Gelsin sarsın büsbütün, çıkarsın beni baştan.
Aşığın gözü kör, kulağı sağır derler ya;
Hak ve aşk ne gözdedir ne de kulakta.
İnsan,Tanrıya karşı da cesur olabilmeli.
O, bize göstermedi mi Habil ile Kabili.
Herkes son versin artık, içindeki savaşa,
Çıkarsın iyi veya kötü; içindeki galibi.
Upuzun bir yoldasın, ip gibi ince
Dörtnala koşuyorsun, öyle keyfince
Her yanlış adım, bir düğümdür ipte
Yol daralıyor, düğümler ipi gerdikçe
Hey bahar, tüm heybetinle ortadasın işte;
Açmışsın gülleri, sermişsin toprağa çimeni.
Havanı çeker miydim sanırsın,
Yarin gözleri anlatmasaydı yeşili...
Dün gece uzun bir yolda, yürümeye başladım.
Her adımda içimden bir şey kaybederek.
Yolun sonu göründüğünde, dönerek;
Kaybettiklerimi aramaya başladım.
Li cem kê heyi eceb,ew çavên hûr
Ji ba Xwedê Xemilandiyê,nehêrîn nûr.
Wexta digri çavên xwe, mijang dibe şûr;
Perçe perçe diki,dil,gurçik u ûr.
Kanê zarokên şêrîn,manin bê kes û sewî
Ker û lalin mîna pisîkêk li ber derî
wxezî ji wan re bubunam asîmanik bi hevî
Min bi wanda na jîyanêk nû û bê nevî




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!