Boşluğa düşersen, yaşama tutun
Belki de bir işe yarayacaksın.
Kör bir karanlığa düşsende bütün
Yine de bir umut arayacaksın.
Beklerken gecede beliren ışık
İnsanın en büyük derdi, nefsidir,
Derdine bir çare bulmalı hemen.
Nefsin fısıltısı şeytan sesidir,
Önermesi dahi hile ve dümen.
Nefisle gidilen nasıl bir yoldur?
Uydum şu zamana, çoğaldı ahım,
Kayboldu doğallık, yapaylık geldi.
İlaçla teselli bulmadı ruhum,
Ruhta iyiliğe adaylık öldü.
İnsanlıkta biraz insaf olurdu,
Yormayın aklımı, böyle durumda,
Zaten bin türlü boş fikirle dolu.
Ne düşte hayır var ne de yorumda
Rüyasında bile şaşırmış yolu.
Yıllarca yığıldı abuk sabuklar
Azgın nefsim hepten yük oldu cana
Sırtımdan atmaya uğraşıp durdum
Hem de kötülüğü çok oldu bana
Yıllar yılı boşa kendimi yordum.
Canı ne çekmişse ister ki olsun,
Haram sofralarda karın doyuran
Helal aş bulamaz Yeri değildir.
Her gün yalan ile halin duyuran
Doğru söz anlamaz, eri değildir.
Böylesi insanın! değişmez huyu
Bütün sözler önce, tek tek hecedir,
Bir araya gelir mana konuşur.
Bazı düşünceler sanki gecedir
Sabahlara erer, doğar gün ışır.
İnsanda öyledir, birtek kişidir
Rahat yedirmezler ekmeği bize
Savaşı kışkırtıp cana kıyarlar.
Huzuru barışı çöktürüp dize
İnsanın kalbine nefret koyarlar.
Nefret bıçağına yapar bileyi
Tersine dönünce işin esası
Doğrunun anlamı işe yaramaz.
Harekete geçer öz'ün yasası
Yıkıntı önünde kimse duramaz.
Hep böyle olmuştur ezelden beri
Aşkı terketmekle kendine ettin
Sevdasızlık oldu şıkkın be gülüm.
En güzel yılları harcadın gittin
Şimdide yüreğin sıkkın be gülüm.
Hep bir bahaneyle aşkı unuttun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!