Kandırmak üzere düzen kuranı
Bir bahane bulup susturamamış.
Kendini alemden üstün göreni
Aciz acınmalar bastıramamış.
Her değerli şeyi kendisi almış
Düz ağaca tırmanan
Tutunacak dal arar
Herdem işi ters dönen
Bakılacak fal arar.
Zorluk dolu yarınlar
Sıkıntı arttıkça güven azalır,
Yitirip güveni candan bezerim.
İnsanın kalbine şüphe söz olur,
Bozulur moralim ruhu üzerim.
Deneye, yanıla baht mı kurulur?
Siyaset huyudur, adam ayırır
Bu ayrılık sürer gider bir zaman.
Seçtiğimiz zevat bize buyurur
Biti kanlandık ca oluyor yaman.
Çok şey vaat eder sözü mü tutar?
Şu bizdeki mevcut dertlere bakın,
Allah saklasın dert, dağlardan öte.
Ruhumuz uyuyor, sakin mi sakin,
Rüyalarda gezer bağlardan öte.
Asan asar, kesen keser, acımaz,
Öğütler dinleyin başarısızdan
Neleri kaybetmiş, söylesin size.
Tecrübe edinmiş işte bu yüzden
Uyarıp iyilik eylesin size.
Nerde yanlış yapmış, nerde yanılmış,
Yüreğimiz yetmez susarız bazen
İçteki çığlığı duyanlar olur.
Yaşam sevincine çökse de hazan
Bahar kokusunu yayanlar olur.
Elim ayağıma dolaşır zorda
Bunaldıkca dünya, arttı sıkıntı
İnsanlar telaştan farkedemiyor.
Ruhu kıratıyla tarttı yıkıntı
İsteyen dünyayı terkedemiyor.
Endişem odur ki çare aranmaz
Olması gereken olsa birisi,
Hayretlere düşmek, akıl işi mi?
İtibardan düşmez ölü, dirisi,
İtibarsız ölen köpek leşi mi?
Bazısıda durmaz över kendini,
Adalet diyerek korkmadan bağır;
Çünkü insan isen gereği budur.
Kalp taşıyanı da imdada çağır,
Gelmiyorsa bil ki namert kuludur.
Ruhumuz piştikçe yanar ateşte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!