Sevdanın ateşini yaktıran sen yakan ben
Güllerin arasında görünen sen gören ben
Bu aşkı sayfalara yazdıran sen yazan ben
Seven sen sevilen sen bilmem ki ne söylesem
Açılan kollarına koşturan ben koşan ben
SEVGİ
Boşalan kadehler tekrar dolar mı?
Kuruyan dallarda güller açar mı?
Bu aşka bilmem ki gönül kanar mı?
SEVGİ
Sevginin sözcükleri inan yoktur
Derinden kalbi duygusuyla bakar
İşte o zaman bir yolculuk başlar
SOLMAYAN GÜL
Sen yeşil gözlüm, hiç bitmeyen sevgim
Dalımda nar, bahçemde karadutum
Bağlandı bu gönül bir kere
Aşkımız düştü hep dillere
İçindeki sevgi biterse
Sevdanın ateşi kor olur
Çare bulsaydım o derdime
Topraktan çıkan testinin sapıydın sen
Hükümdar, padişah kral da olmuştun
Zalim, zulüm, gömleğini giymiştin sen
Toprak olacağını çabuk unuttun
Sevgi midir, kuşların göçerken aradığı
İçimi yaktı birden, turnaların çığlığı
Yollarını bekleyen, mahzun kalbin sesidir
Gözlerinde, bilmem ki hangi sırlar gizlidir
Tuvaldeki resimler, umudumun rengidir
Dün, gelecekten eskiydi
Neydi bu yaşanılan
Gelecek sanki yenimi
Kim demiş zamanın geçtiğini
Var mısın ki, zaman geçsin
Her şey anın içinde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!