5 Kasım 2002 Elbistan Kahramanmaraş doğumlu
Hayatı okul sırasından ibaret
Ruhuma işledi şuursuz lâflar
Kim ne derse desin ben yine benim
Alnıma yazdığım düşünceler duygular
Kim ne söylerse söylesin ben yine benim.
Hayata karşı aldım o güçlü hedefimi
Sonu gelmez yarınlarla dolu ömrüm
Kirlenen hayatımda yine hüzün yine hüzün
Kendine küsmüş garip bir diyarda öksüz kulum
Yine bir sabah korkarak uyandım.
Kahreden bir gökyüzü benim tepemde
Bir seyir verdi şu gönül bahçem
Aldanmak bir yandan acılar bir yandan
Güvendiğin dağlara karlar yağarmış
Yüzüne dost arkandan düşman olanlar varmış.
Hazal mevsimine döndü şu garip bahar
İşte sonunda bahar da geçti bak gülüm
Sensizlik yaktı yüreğimi kar gibi
Gülen gözlerim artık görmez oldu gülüm
Kimsesizlikte vurdu kendimi ve benliğimi
Güneş battı hiç doğmayacakmış gibi
Sinemde yara açtı şu garip bahar
Beni nerelere götürdü getirdi gülüm
Gülen gözlerime bir haller oldu naçar
Durgun bedenim artık işlemez oldu gülüm
Artık sefa yerine cefa çekiyoruz gülüm
Sevda sokağından geçtim dün gece
Ayrılıklar buram buram kokuyordu
Geçmiş günlerim geldi aklıma
Damla damla gözyaşlarıyla
İki günahsız sevdaydı bizimkisi
Öyle bir aşktı ki yaşadığımız sevgi
Anlatılamaz sayfalara sığamaz şekildeydi
Bir an bir an görmesem deli olurdum
Onunla konuşmak onunla görüşmek kadar; hiçbir şey mutlu etmezdi beni edemezdi de
Saatlerce hatta yıllarca sevginin o sıcak kucağında
Beraber yaşadık




-
İkbal Ünal
Tüm YorumlarBir sırt iki bıçak