Hüseyin Akçam Şiirleri - Şair Hüseyin Akçam

Bulutların ardından süzülmüş gelen yar
Söyle bana neden yabancı bana bu diyar
Ömür hep böyle beyhudemi gün sayar
Oysa hayat ne güzel,insana böylemi koyar

Bir çift gözün içinde divane olmak istesem

Telsiz Parkı

Bu gün efkarlandım ZIRHLI ALAY Kışlasında
Kalktım yine sabahın erken şafağında
Giydim elbiseleri cıktım koğuştan arkadaşımla
Her zamanki gibi düştük yine telsiz parkı yoluna

Çok eskiden beri insanlığın beynini kurcalayan
Sonu olup olmadığı, sınırları belli olmayan
Felsefecilerin, bilim adamlarının beyinlerini yoran
Yüce rabbimin yarattığı kâinatla birlikte var olan…

Sistematik bir düzenin içinde kurulan

Değirmen taşı misali un ufak ettin beni
Nimetimi çiğneyip öldürdün sen sevgini
Varlığımın üstüne koydun karabuluttaki sisi
Vebalim büyüktür; unutmayacağım yüreğindeki kiri

Kalbi kara olanı yuvasını yıkanı

Akıl biçare bu günlerde, çelişkiler için de,
Hayallere süsledim mutluluğu resim de,
Güzel baktım hep, güzel göremedim insan neslin de,
Yanlış zamanda yanlış yerde miydim ben, ben de,

Artık bağırmalarım yok susuştum kendimde

Yine bugün vuslatın dair bir yerinde
Hayata dair bilinmeyen nedenlerle
Volta atıyorum beynimin ücra köşesinde
Aklıma düşen bin bir meçhul sebeplerle

Bir nefes alıp,bir nefes veriyorum

Solgun yüreğimin son gülüydün sen,
Zemherimde filiz açacak yegâne ten,
Güzel asil ve candan seveceğim ben,
Yeter ki gel vuslattaki sevgili,

Medeniyetin içinde vahşileşmiş insan ırkının,

(X) LER VE (Y) LER…
……….
Damarlarımda bir volkan,
Kızgınlığıyla akarken kan,
Tüm enerjisiyle dolanıyordu heyecan.
Gayri meşruluk doluydu etrafımdaki can,