Hüseyin -adaletin Kalesi

Hüseyin: Adaletin Kalesi
:
Fırat’ın suları kan keser akar,
Mazlumun feryadı dünyayı yakar.
Zulmün orduları karşında bakar,
Eğilmez başındır Hak’ka nişane.

Altmış iki canla çıktın meydana,
Boyandın al kana, kıydın bu cana.
Mirasın dert oldu bütün cihana,
Aşkınla tutuştu her bir pervane.

Yezid’in sarayı viran olacak,
Mazlumun ahıyla dolup taşacak.
Hüseyin adı hep arşta aşacak,
Sığmaz bu hakikat fani zamana.

Susuzluk bağrını yaksa da Şah’ım,
Sendedir penahım, sendedir ahım.
Sensiz bu dünyada yoktur felahım,
Gönlüm kurban olsun ulu divana.

Oklar yağmur gibi yağdı üstüne,
Düşmedin dünyanın fani kastına.
Selam olsun dostun gerçek dostuna,
Sırtını yasladın ulu Sübhan’a.

Zeynep’in feryadı dağı taşı deler,
Müminler gözyaşın toprağa eler.
Gökten melekler de yasına gelir,
Matemin büründü tozlu her yana.

Kopsa da kıyamet dönmeyiz geri,
Biz senin yolunun tozlu neferi.
İstemez bu gönül başka zaferi,
Kul olduk biz senin gibi insana.

Hakk’ın sancağını burca dikersin,
Gönül tarlasına sevda ekersin.
Zalimi kökünden söküp çekersin,
Yazar Kalemsiz Şair, sığmaz lisana