Hürriyet düşleri
Kubbe sarılmış, üstümüz diken telleri.
Yüzler kararmış, eller çamur izleri.
Sanma tellerin ardı aydınlık.
Bizi bekler sinsi bir karanlık.
Örülü ağlar, aşılmaz duvarlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta