Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
insan olarak kalp ve vicdan denilen olgularla yaşadığımızdan, esareti de içimizde bulundurduğumuzdan,varlığını nadiren tümüyle yaşadığımız kavramdır as olan içimizdeki özgürlüktür
yeni şiirin çok anlamlı çok şeyi anlatıyor...kutlarım...
YA İÇİNİZİN ÇÖLLERİNDEKİ FIRTINALAR?? VE DURMADAN ACILAR TAŞIYAN HASRET KERVANLARI..?
TEŞEKKÜRLER PAYLAŞIMINIZA KUTLARIM KÜÇÜCÜK AMMA DERİN ÇİZGİLERİ VAR YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
hep öyle değil midir?
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta