Daha dün bir çocukken, uykusuz gecelerin,
Nurlu yüzüydü annem, kah ninni, kah masalla,
Şimdi ilk günkü gibi, anlamsız hecelerin,
Bittiği yer, son durak, bekler şimdi musalla.
Mahiyet belli değil, sırtım da yüküm ağır,
Muhakemede şimdi, hep yan yana zürriyet,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
