geçmiş günlerimin ayrıntılarındaki acemilik
üzerinde biriken vebalin ağırlığıyla boysuz
bir pasaj ressamının hünerli ellerine sığınmış
ayrılık yokuşlarının tembel yolcusu
efkar solunan camların buğusuna
çirkin bekleyişler çiziktiren zaman
kendi kösteğini dolamış boynuna
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta