Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
HAAAAAAAA ÇOKKKKKKKKK GÜZEL
Arayan bulur dostum..Mehmet Karlı
Kısa şiir yazmanın, zorluklarını biliyorum.
Siz zoru başarmışsınız.
saygılar
Ümran Tokmak
Kısa ve herşeyi anlatan şiirlere bayılırım.Yürğine sağlık.
Kısa dizelerle çok şeyler anlatmışsın şair,çok şeyler, kutlarım.
Kalemini kırmış bir hakim edasında şair..
Çağ için hükmünü vermiş..
Bir zamanlar bağdatlı ruhi de isyan etmiş içinde yaşadığı devre..
Yuf harına dehrin, gül i gülzarına hem yuf
Ağyarına yuf, yar ı vefakarına hem yuf
Demiş..
Bir zamanlar bir köylü gelen şehirli hemşehrisine sadece süt ikram ettikten sonra demiş ki..
Yağ da bunun içinde, kaymak ta, yoğurt ta, peynir de, ayran da, lor da...
Sevgili Yaltı, siz şairsiniz...Şiir deyince orada baltayı da bulursunuz çapayı da, beli de, tırmığı da..
Şair olmak demek,zaten -olmak- demektir.
Sevgilerimle
Uykuları kaçınca gidip güneşi uyandırıyordu.
Güneşi yakalayabiliyor, tutabiliyor adam. Bunu yaptığında eli yüzü yanmıyor, bizzat gönlünü güneş ışığıyla yaldızlıyor, candanlığına güneşten sıcaklık katıyor.
Biraz güneş fakiriydim borç istedim Metin Yaltı'dan yüzsüzlük edip.
Borcuna ne sadık bir şair.
Balta var sap yok, sap var balta yok.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta